Voordat ik ga zeggen waarom het in sommige gevallen slim is om je slechthorendheid te bespreken eerst dit:
Als slechthorendheid niet van invloed is op de uitoefening van je werk is het niet interessant
Ik heb mijn werkgever bijvoorbeeld niets verteld over mijn kleurenblindheid.
Als slechthorendheid een klein beetje te maken heeft met de uitvoering van je werk is het een onderwerp voor een arbeidsvoorwaardengesprek
Je bent dat al bijna aangenomen. Omdat jij de juiste persoon bent voor het werk. Je moet de arbeidsvoorwaarden regelen. Salaris. Maar ook alle dingen die je nodig hebt om je werk goed te kunnen doen. Een aangepaste telefoon bijvoorbeeld.
Waarom het toch slim kan zijn om te bespreken.
Mijn ervaring is dat slechthorendheid tot misverstanden kan leiden. Hele kleintjes misschien, maar hele kleine misverstanden kunnen uitgroeien.
“Vreemd kind, Derk is jarig en ze heeft hem niet eens gefeliciteerd”.
“Ik heb gevraagd of hij nog even de oude acrhieven wilde opruimen en nu heeft hij dat niet gedaan”
Horenden horen alles.
- ook als ze met de rug naar de luisteraar staan
- ook als er herrie is
- ook als het vanuit een andere kamer komt
- ook als iets ‘even tussendoor’ gezegd is
- ook als het niet voor ze bedoeld is
Die verjaardag was genoemd bij het koffieapparaat. Tegen niemand in het bijzonder, maar iedereen heeft het gehoord. Behalve de slechthorende. Die laatste weet niet eens dat hij/zij wat gemist heeft.
Die vraag was gesteld door iemand die half zijn kop door de deur stak terwijl de ontvanger met de rug naar de deur zat. Er werd niet gewacht op antwoord. Het was even een snelle opdracht. Maar een horende komt niet op het idee dat die niet verstaan is.
Slechthorenden verstaan in andere situaties juist wel veel. Dat maakt dat horenden niet weten wat je wel en niet hoort.Ik heb wel eens van collega’s van een slechthorenden gehoord: “Die is gewoon oostindisch doof”
Dan is het in bovenstaande gevallen handig dat ze weten dat je slechter hoort. Dan kan er rekening mee gehouden worden.
Bedenk wel: zelfs als je aangeeft dat je slechter hoort, beseffen horenden niet de impact daar van.
Daar hoort uitleg bij. Als je het echt goed aanpakt een voorlichting voor je collega’s. En tips over hoe ze het beste met jou kunnen communiceren.
Als je dat niet doet kúnnen ze niet eens rekening houden met jou, zelfs als ze dat zouden willen.
Het is dus fijn om ergens te werken waar ze aangeven dat ze rekening met je willen houden. Dat kun je regelen in een sollicitatiegesprek. En dat mag best in een tweede gesprek.
Doe wat bij je past.
Als je besluit het niet te noemen, is okee. Maar dan moet je jezelf daar wel lekker bij voelen. Tijdens het gesprek denken “als ze het maar niet merken” is ook niet lekker. Dan kun je beter zeggen, dan is de spanning er af.
En bij sommige werkgevers moet je als slechthorende niet willen werken. (of je zit het even uit omdat je het geld nodig hebt)
Oja,
nog één ding
Zelfs als werkgever en collega’s aangeven dat ze rekening gaan houden met je, ben jij degen die daar op moet letten. Ze gaan dat vergeten. Elke dag wel een paar keer. Daar is weinig aan te doen. Gedrag verander je niet zo maar.
Collega’s willen je dus wel helpen. Maar jij moet aangeven hoe. Elke dag opnieuw als het moet.
O, ja
nóg een ding (sorry)
Als het mis gaat. Uithuilen en opnieuw beginnen met de geleerde lessen. Je hebt niet gefaald. Je hebt ontdekt wat er niet werkte. Als je slechter hoort zul je vast nog meer van dat soort ontdekkingen tegen komen. En als je daar mee om kunt gaan, heb je die goedhorenden nog wat te leren ook. zie ook hier
